Wat een ontwikkelingen!

Inner awesomeVorige week een mooie afsluiting gehad van het tweede ITIP jaar.  Het volgen van de opleiding, het schrijven met het werkboek “Innerlijk Pelgrimeren”, en het verblijf in Litouwen vullen elkaar prachtig aan. Maar ik merk ook dat het af en toe veel is. Het verblijf in Litouwen zorgt regelmatig voor het onderzoeken van gevoelens en overtuigingen die ik heb. Met name op het vlak van vertrouwen hebben in mijzelf en mijn kunnen. Zowel op praktische als emotionele vlakken. Maar telkens wordt weer duidelijk dat door open te bespreken waar ik tegenaanloop, de dingen als vanzelf weer op zijn plekje vallen. Iets wat niet altijd gemakkelijk gaat. Ik heb gemerkt dat ik toch nog dingen in de schaduw heb zitten, ik niet helemaal mezelf ben in iedere situatie maar er vaak een laagje vernis overheen zet. Een “iemand” wil zijn. Dat gaat er langzaam maar zeker steeds verder vanaf. Soms heel eng, maar wel erg goed. En tot nu toe is het een mooi proces waar ik veel van geniet! Het is een soort binnenste buiten! En dan letterlijk.

Verder is Peter weer terug op honk. En ook wij samen hebben  aardig wat te doen gehad. Beide zijn we aan het ontdekken hoe we de stap naar wonen in Litouwen willen gaan maken. Dat we hem willen maken, dat hebben we gelukkig duidelijk. Ook het wonen in een strobalen huis hebben we samen duidelijk. Maar er komt aardig wat bij kijken. Ook de vorm en wijze van samenwerking met Bas, het deelnemen in Izreal.eu en het complete plan helder krijgen, nemen de afgelopen dagen behoorlijk wat tijd in beslag. Maar het is leuk! We voeren intensieve gesprekken die samengaan met behoorlijk wat lol. In ieder geval hebben we duidelijk dat we nog een periode flink moeten sparen, dus een baan is zeer welkom!

_MG_6211Samen met Peter is ook mijn vader voor 10 dagen naar Litouwen gekomen. Dat was spannend! Mijn vader is nog nooit op vakantie geweest. En ik heb mijn vader nog nooit een lange tijd bij mij op visite gehad. En dan ook nog op visite op een bouwplek. Maar het is heerlijk! Het is jammer dat het zo vreselijk warm is, iedere dag tot nu toe tot 30 graden. Daardoor kan hij niet zoveel rommelen, maar hij vermaakt zich toch best! Hij heeft met deze warmte, in de kas al het onkruid van de bodem weggeknipt….een echt hels karwei door de warmte. Ook al wachtte hij tot de avond, dan nog was het in de kas boven de 25 graden. Maar het resultaat mag er zijn! Verder zijn we een paar keer met zijn allen uit eten gegaan, en hebben we in de avonden af en toe een leuke discussie. Vandaag zijn we een dagje eropuit geweest. Een beetje door de omgeving getoerd en naar een museum en observatorium geweest. Het was een hele klim, en een stuk lopen door het museum waarbij we uitleg kregen van een Litouws /Engels sprekende gids. Maar mijn vader kon gewoon in het Engels vragen hoe ze dat deden met het wassen van de ramen in de hoge uitkijkkoepel!  Helemaal trots!!! In het museum hebben we uitleg gekregen over de gebruiken van de oude Litouwers, die samenhingen met de gebrekkige kennis van ons heelal.  Zo was er een enorme schijf, zoals een horoscoop, daar waren de feestdagen die verbonden waren met de stand van de zon in afgebeeld. Die Litouwers feesten heel wat af! Verder mooie oude gebruiksvoorwerpen waarop allerlei vormen van de zon waren aangebracht. Ook veel foto’s van het heelal en een korte film waarin een soort Google Earth animatie was gemaakt met in en uitzoomen van de aarde naar het uiterste van het heelal, en weer terug. In de grote tuin rond het complex was een start gemaakt met het uitbeelden van de zon met alle planeten. Ook dat was indrukwekkend mooi! Grappig;  een super modern gebouw midden tussen de oude boerderijtjes in het groene landschap wat zo kenmerkend is voor Litouwen. Morgen wordt het wat minder warm, en tot zaterdag ziet het er beter uit, rond de 20 graden. Dan kan mijn vader ( en ook wijzelf !) wat beter uit de voeten. En het bezoek van mijn vader is zeker voor herhaling vatbaar!

 

IMG_1365En verder…….mijn behoeften aan gewone huiselijke dingen is weer een stukje meer bevredigd; er is een wasmachine! Afgelopen week had Dolan al een prachtige waslijn in elkaar gezet midden op het veld bij de kas. Vol in de zon en de wind. Maar na twee keer voor niets naar de camping vlakbij te zijn gereden, besloten we de wasmachine die in de opslag stond toch maar alvast neer te zetten in de aanbouw die nog niet helemaal af is. Voor mij een groot plezier, lekker rommelen met de was, wapperend aan de lijn. genieten vind ik dat! Het is echt zo dat het voor mij belangrijk is om een thuis te creëren. En blijkbaar doe ik dat door super huishoudelijke dingen te doen. De eerste dag dat ik hier op visite was ging ik een grote pan soep koken, toen ik hier met mijn yurt voor langere tijd kwam kocht ik direct een fijne theepot ( die ik vervolgens zelden gebruik :) ) en twee theebekers, in de yurt mijn aanrechtje en om de zoveel tijd schop ik iedereen het huis uit en ga met lekkere muziekjes aan de huiskamer schoonmaken en opruimen…….allemaal dingen om een thuis te maken. En ook wel om het stuur vast te houden. Dingen waarvan ik weet hoe ze werken en waarvan ik precies weet hoe en wat, …en ik goed in ben. Dat is prettig naast alle nieuwe dingen waarbinnen ik nog zoveel te leren heb. De moestuin is een uitdaging doordat ik niet precies weet of het wel goed gaat met de plantjes, en we hebben raar weer, wat telkens omslaat met grote temperatuur verschillen. Dus de plantjes hebben het zwaar….en ikke soms ook :)

image 3Ook ben ik afgelopen week gestart met het verder afmaken van de bank met kachel erin. Heerlijk met mijn handen in de klei, kneden, vormen en laten ontstaan. En ook hier; niet precies weten hoe het allemaal werkt. Waar moet waterige klei op, waar wat stevigere, hoe draai ik met boor en mixer de klei, zand, water en stro tot een bruikbaar geheel? En nog belangrijker; hoe vorm ik de bank en de muur erachter?

Het motto is; gewoon loslaten en op het moment het _MG_6213antwoord geven. Het is er allemaal,  daarop vertrouwen is nog een hele klus, af en toe!

Of zoals ik veelvuldig hoor; er is geen controle, controle is een illusie!! Dusssss………

 

 

Gepubliceerd in Uncategorized | Laat een reactie achter

Kas(sa)!

Achter het raam, in het aangebouwde deel van het huis, stonden al een poosje wat eierdoosjes met zaailingen. Lekker achter het warme dubbele glas te genieten van het dagelijkse zonnetje. De planning was de planten over te zetten in de buitenbakken. Maar zoals wel vaker…..we deden het toch maar anders!

Tomaten, paprika’s en pepertjes doen het toch eigenlijk beter in een kas. Geen ongecontroleerd regenwater op hun hoofd, iets waar vooral tomatenplanten een gruwelijke hekel schijnen te hebben. (…. ik heb gelezen….!!! :) ) Dus had ik eens rondgekeken wat een kleine kas zou kosten en ben in overleg gegaan. Nu is kopen een woord waar Bas een beetje allergisch voor is; als je iets zelf kan maken moet je er geen geld in gaan steken. Ik was van mening dat als je aan je huis moet werken je geen tijd aan een kas gaat besteden. Maar na wat discussie heen en weer kwamen we erop uit dat Bas en Dolan een kasje zouden gaan bouwen!

De volgende dag zijn we naar Moletai gereden en hebben de eerste materialen aangeschaft, niet alles…want Bas heeft een schuur waarin heel veel dingen liggen. En, zoals ik dat ook vanuit mijn ouderlijk huis ken,…….alles wordt daarin bewaard. Want je weet maar nooit waar het nog eens voor te gebruiken is! En dus kwamen er oude ijzeren pijpen, die ooit eens van een hoop rommel in de straat verderop waren gevonden, tevoorschijn uit de grote schuur. Hiervan werden de staanders gemaakt waar de buizen in een mooie ronding op werden geplaatst. Al het hout, wat gebruikt werd voor de betimmering, lag nog in de achtertuin. Toen dit huis werd betrokken is een gedeelte van het huis afgebroken. De complete voorbouw lag in stukken op het stuk land achter het huis. Dolan is dagen bezig geweest met balkjes en planken op maat te maken en deze onder leiding van Bas op de juiste plekken vast te schroeven en te timmeren. Iets wat best lastig was voor hem. Dolan heeft een timmeropleiding gehad en heeft daar geleerd hoe alles strak hoort te gaan. Maar hij leert hier om creatief te knutselen, met goed resultaat. Maar met onderweg vraagstukken waar je een antwoord op moet vinden met de materialen die je voorhanden hebt. Dat is dus een compleet andere manier van werken voor hem. Maar ik merk dat hij het wel heel gaaf vindt en dat dit hem steeds beter lukt. Daarna kon de u.v.-werende plastiek jas “aangetrokken” worden. Tot slot werden er, speciaal voor mij, nog wat grappig vormgegeven houtjes aangebracht op raam en deur en was onze kas een feit geworden! Ik had de tomaten en paprikaplantjes in grote emmers overgezet en ook alle andere ontkiemende zaden mochten in hun eierdozen bedjes mee naar het warme huisje op het land.

En wat is het grappig, het oude stuk huis is omgetoverd in een kas, de kosten waren echt miniem en eigenlijk….als ik heel eerlijk ben…..hij is tien keer mooier dan een strakke, nieuwe kas uit de winkel. Het koste een weekje waarin en af en aan flink geknutseld werd, maar wat een geld is daarmee bespaard! En wat goed dat je gewoon met de spullen die voorhanden zijn zoiets kan maken! Hieronder een kort overzicht van de bouw;

CIMG0906 CIMG0913  CIMG0929

CIMG0967 CIMG0969 CIMG0970

CIMG0972 CIMG0975 CIMG0976

CIMG1001-768x1024 CIMG1003-768x1024 CIMG1004-1024x768

Nog een weekje, en dan vlieg ik weer naar Nederland, 2e jaar Itip cursus  afsluiten, koffer van vaders ophalen voor zijn weekje logeren bij Izreal, verjaardagen van de kinders vieren, nog wat bezoekjes afleggen bij Marja en Ineke, en lekker weer samen met mijn mannetje zijn! Op 29 juni rijd ik dan samen met Dolan weer terug naar Litouwen en 4 Juli komt Peter samen met mijn vader en is het spul hier weer compleet!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gepubliceerd in Uncategorized | 1 Reactie

Sturm und Drang!!

ADD kenmerken hoofdHet is alweer even geleden dat ik een berichtje heb gemaakt. In de afgelopen weken zijn er opnieuw een paar behoorlijke stormen geweest. Nee, niet buiten, maar binnen :) . Voor een manager/projectleider blijft het lastig om het plannen en resultaatgericht te werken los te laten. Ik kom er steeds meer achter dat als ik me gefrustreerd of boos voel, dat altijd voortkomt uit het denken. Ik kan gemakkelijk het eindresultaat in gedachten krijgen en vervolgens voelen dat het daar nog lang niet is. En dan steekt er een plaatselijke storm op. Soms is het een korte windhoos en soms duurt de storm een paar uurtjes. Het lijkt soms op een verdwalen in de eigen gedachtes die erg vervelende emoties kunnen oproepen!

Als ik in de moestuin aan de slag ben, geeft dat een lekker gevoel van rust. Ik zit langs de rand en haal alle ongerechtigheden tussen de eerste blaadjes van de aanplant uit. De bergjes onkruid achter me groeien gestaag en ik geniet van het buiten zijn. Maar soms kijk ik tegelijk naar alle bakken, of loop ik langs de bakken die ik in de afgelopen dagen gedaan heb, en dan zie ik hoeveel er alweer terug gegroeid is, en wat er allemaal nog gedaan moet worden. Dan wil ik dat het allemaal gedaan kan worden, direct! En dan besef ik me dat dat niet gaat, het is teveel, te groot. Gedachten als; “ik krijg het toch nooit voor elkaar om dit goed te krijgen”, ” er wordt niet goed planmatig gewerkt, wat is het een chaos” en dat soort ondermijnende stemmetjes nemen de overhand en de moed zakt langzaam weg. Het genieten is dan in geen velden of wegen meer te bekennen. Boosheid en frustratie nemen langzaam, maar gestaag, de overhand.

Pas als het me weer lukt om los te laten en te focussen op wat ik aan het doen ben, komt imageshet genieten in een klap weer met volle vaart terug. En aan het einde van een een ochtend kan ik dan ineens toch heel tevreden zijn over wat er weer aan werk verzet is. Het blijkt dus een grote les te zijn; loslaten en alleen bezig zijn met wat je aan het doen bent! Door dit besef  lukt het me steeds beter om gewoon te “zijn” en te doen.  Op het moment dat ik in mijn oude werkwijze verval, en de storm langzaam komt opzetten kan ik meestal zien wat ik doe en laat ik het geheel, en de wens dat het anders is, weer los. De focus op het nu!  Verder heb ik mijn ritme aangepast aan het super warme weer. Om 6 uur eruit, en rond 8 uur naar buiten op het veld. Pas sinds gisteren is het weer kouder geworden, dus dan ga ik ook wat later uit bed. Dat we afgelopen maandag tot 4 uur in de nacht aan het kletsen zijn geweest en ik dus een beetje deuzig wakker werd de dag daarna, heeft daar heus geen invloed op gehad! :)

innerlijk_pelgrimeren_christine_de_vriesIk ben gestart met het werkboek innerlijk pelgrimeren. Dit boek had ik thuis al aangeschaft omdat er mooie oefeningen inzitten die ik graag wil gaan gebruiken binnen de nog te ontwikkelen retraites. Het is fijn om dan eerst zelf te doorvoelen wat een opdracht precies raakt en doet. Dus schrijf ik sinds vorige week iedere dag een kilometer ( 4 pagina’s ) en doe tussendoor een tekenopdracht of schrijf een stukje binnen een aangegeven thema. Ik merk dat het echt heel leuks om te doen. Had ik natuurijk al gemerkt tijdens de cursus   Ook daar genoot ik enorm van het schrijven. Maar dit boek is nog breder opgezet, het volgt een soort pad wat je stapje voor stapje afloopt. Dus mijn ochtenden starten met een uurtje schrijven, daarna pas naar buiten. In de middag of avond pak ik thema’s of andere opdrachten en zit dan lekker aan mijn kleine tafeltje te tekenen, kleuren of iets anders te prutsen. Tot nu toe ben ik erg onder de indruk van de opdrachten en wat ze teweeg brengen…dus zeker bruikbaar materiaal!

Peter is aan het stormjagen in Amerika. Dat is even anders! Ondanks dat het lekker is om, zo op mezelf, 10411278_10203097800999031_2742740040075235142_nprecies te doen waar ik zin in heb. Het is ook een stukje leger en stiller. Wat zijn we toch aan elkaar gewend. En het duurt nog 4 weken voordat we weer bij elkaar zijn. Meestal is drie weken de max….dan vinden we het allebei meer dan genoeg en zijn dan blij als we weer samen op de bank zitten! Maar hij heeft het ook super, al weer een aantal prachtige foto’s kunnen maken en zoals te verwachten, hij eet weer overal en nergens en geniet zich suf van de hamburgers en steaks zoals je die alleen in de Mid-West kan krijgen! We skypen af en toe en klessen ook wat via de chat. Dus helemaal zonder is het gelukkig niet :) Maar ik denk dat het strakjes wel even flink bijkletsen wordt. Want mijn ontdekkingstocht en onderzoek gaan nu in een ijltempo. En hij staat daar toch een beetje los van nu. Maar gelukkig hebben we strakjes alle tijd om elkaar bij te praten! Eind juni komt hij ook weer naar hier. En begin juli komt ook mijn vader een aantal dagen langs. Daar heb ik nu al zin in! Ik ben zo benieuwd hoe het hem hier gaat bevallen.

fotoHet verbouwproject gaat ook gestaag door! Er zijn alweer behoorlijk wat laagjes klei aangebracht en Dolan heeft alle kozijnen met een speciale soort houtvezel planken afgetimmerd. Hier kan strakjes de laatste deklaag op aangebracht worden en dan is de beneden verdieping toch echt bijna af! ( buiten dan he…….) Volgende week komt er nog meer mankracht, dan wordt de steiger op zijn plek gereden en gaat het afdekken van de boven verdieping starten. Eerst wordt het stro aan de buitenzijde dicht gedrukt met een klei en zand stro mengsel. Daarna komen ook hier drie lagen stuc op. Om vervolgens ook mooi afgewerkt te worden met een dunne, laatste laag, klei of kalk stuc. Ook hier geldt…….telkens blijven kijken naar wat je aan het doen bent en niet gaan kijken wat er allemaal nog moet!

Al met al blijft het een enerverende periode en ben ik vooral veel aan het genieten; van het buiten zijn, van de mensen waar ik mee samenwerk en -leef ,en zelfs van de stormen die komen en gaan en me telkens weer een stapje dichter brengen bij waar ik wil zijn; gewoon in het nu!

images-1

Gepubliceerd in Uncategorized | 4 Reacties

Weer “thuis”

Het is 12 uur, de hele ochtend is het droog geweest, maar nu valt de regen weer even voluit naar beneden. Dit gaat gepaard met een heerlijk gerommel in de lucht boven ons. Mijn passie voor onweer kan ik hier echt goed uitleven! Heerlijk om binnen droog en warm te zitten met een boekje (of laptop :) ), terwijl het buiten zo tekeer gaat. Gelukkig duren de buien ook niet lang. Na een uurtje kan je meestal weer lekker in je t shirt naar buiten. Soms is het boffen, dan is de onweer in de avond een eindje uit de buurt, maar wel zichtbaar! Een prachtig schouwspel van verlichte wolken en soms bliksem van wolk naar wolk. Daar doen de onweer buien die we tijdens het stormjagen in Tornado Alley mochten zien, zeker niet voor onder!

De afgelopen week is het Litouwen verblijf onderbroken geweest door een studie blok van mijn  ITIP opleiding. En heb ik de tijd genomen om heerlijk met kinderen, kleinkinderen en ouders te knuffelen. Maandag ben ik weer terug gevlogen naar Vilnius. En stond Bas al klaar om mij weer naar Nosenai te brengen. Helaas had ik een griepje onder de leden, dus heb ik dinsdag de hele dag met koorts in mijn bed gelegen. Maar vandaag ben ik weer aardig opgeknapt en ben vanochtend vanaf 9 uur lekker aan de slag gegaan in de moestuin. Ik merk dat het zo fijn is! In de ochtend wordt ik wakker door het licht wat door de raampjes, boven in de Yurt, naar binnen valt. Mijn hoofdkussen ligt precies onder de raampjes, iets wat in de avond ook een prachtige sterrenhemel kan opleveren! Er is in de ochtend een heerlijke rust en stilte die wordt onderschreven door een paar krekels en vogeltjes die de nieuwe dag weer begroeten. Zo langzaam wakker worden, dan op het gemakje ontbijten en mezelf aan mijn aanrecht wassen en tandenpoetsen. Haren buiten kammen en de losgekomen haren die in de kam zitten in een boomtak hangen zodat de vogels daar hun nestje weer mee kunnen aanvullen. Kortom, wat ben ik blij dat ik weer terug ben!

spinazie-vers van het land!

Zoals in de vorige berichten al gemeld; de spinazie kwam al lekker boven de grond. Toen ik maandag aankwam moest ik natuurlijk gelijk even gaan kijken bij alle plantjes en zag ik dat de eerste rijtjes spinazie al begonnen door te schieten. ( bloemetjes maken ) Dus die moest als een speer van het land af! In totaal heb ik bijna twee kilo spinazie kunnen oogsten. Dus vanavond eten wij heerlijk vers van eigen land! En morgen maak ik van de overgebleven spinazie soep! Ook lekker…..

clip_image004_thumb

Verder zag de bloemkool, die in onze tijdelijke kas was opgegroeid, er groot genoeg uit om in de open grond verder te mogen groeien. Door het mooie weer, wat was afgewisseld met behoorlijke buien, moest eerst onkruid gewied worden. Daarna konden de 9 bloemkoolplantjes de grond in. Daarna het bed weer afgedekt met stro. Het is belachelijk,maar het voelt echt als een grote zorg…..heel voorzichtig plekjes maken voor dat kleine speengoed, en het daarna toedekken alsof het babytjes zijn. :) En nu maar hopen dat ze het goed gaan doen! gelukkig werkt moeder natuur heel goed mee; nadat het laatste plantje goed was ingestopt in het hooi, begon de lucht donker te worden en viel er een klein buitje! Das goed voor het aanslaan van de wortels, en scheelt weer werk voor mij.

Straks nog even aan de slag met het onkruid in de al beplante vakken, en voorbereidingen maken voor het avondeten. Het hout moet gehakt, de aardappeltjes geschild, de gehaktballetjes gedraaid, en gelukkig staat de spinazie al gewassen klaar! “Klazien”  heeft weer een topdag!

 

Gepubliceerd in Uncategorized | 3 Reacties

Van de regen in de drup

Gisteren is het gaan regenen, eerst was de voorspelling dat er ook een flinke onweersbui zou komen, dus hebben we de ochtend besteed aan voorzorgsmaatregelen voor de Yurt. Gelukkig bleek na nogmaals te checken dat het mee ging vallen. De voorspellingen hier veranderen echt met het uur. Het lijkt erop alsof men de weerpagina vult met iets wat wel leuk lijkt voor de volgende dag, om vervolgens in de loop van de ochtend het hoofd buiten de deur te steken en dan het weerbericht weer aan te passen naar hoe het dan is. Dus zijn wij blij met onze eigen Peter (Thimofeef ).

Door de regenachtige dag heb ik mooi de tijd gehad om alle aanwezige zaden te inventariseren en het teeltplan digitaal uit te werken. Ook hebben we tijdens de droge uurtjes de groentebedden die nog afgedekt lagen met stro, leeggehaald, omgespit en voorzien van compost. Twee bakken zijn er nu klaar om beplant te worden. er moeten er nog vier en dan zijn ze allemaal klaar!

CIMG0797

Ik realiseer me dat ik nog geen rondleiding heb gegeven. Doordat Dolan, een jongen die hier ook voor langere tijd verblijft, dit al in elkaar had gezet op zijn eigen blogsite (erthwalker.izreal.eu ), is het voor mij nu een makkie om jullie even mee te nemen in een rondje over het terrein, het huis en onze yurt.

We beginnen bij het huis. Dit is een project wat niet zou misstaan in de BBC serie “Grand Designs”.  Het was oorspronkelijk een klein houten huisje, zoals er hier overal her en der verspreid in het landschap staan. Bas, de eigenaar, is het huis aan het uitbouwen naar een ruim, riant onderkomen. Het was oorspronkelijk bedoeld voor 8 personen die hier permanent zouden gaan wonen. Lopende 2013 is gebleken dat het werk wat dit met zich meebracht toch niet helemaal klopte met de idealistische beelden van de mensen die zelfvoorzienend wilde gaan wonen en werken. Dus heeft hij het huis in de afgelopen periode zelf verder gebouwd. Het is een grote klus, maar Bas heeft een filosofie; “wat vandaag niet lukt, doen we morgen” en dat maakt dat ie dit vol kan blijven houden. Het huis is opgetrokken uit een houten skelet wat is opgevuld met dikke stroleem substantie.  Daarna gaan er drie lagen iets dunnere stroleem stuc op de muren, die daarna nog een afdek laag krijgen met kalk ( lime ). Als je de grootte van het huis in ogenschouw neemt een giga klus! En dan moet ook de binnenzijde nog. In de tussenliggende periode leeft Bas tijdelijk in het oude gedeelte van het huisje. Omdat dit van tijdelijke aard is, is dit gewoon net leefbaar, met minimale voorzieningen. Maar het werkt prima! We koken op het origineel houtgestookt fornuis, water komt uit een jerrycan van 30 liter met een kraan erop. En met mooi weer eten we buiten. Daar is een dubbele rokcetstove, met BBQ ertussen, gebouwd van stroleem. Hieronder een kleine impressie;

CIMG0681 CIMG0683 CIMG0685 CIMG0692

CIMG0708 CIMG0723 CIMG0729-2 CIMG0730

Het toilet is, net als vroeger in Nederland, een buitentoilet. Als je er gebruik van maakt hoor je de wind langs het deurtje en waneer de “arbeid” gedaan is, dek je het af met zaagsel dat in een emmertje naast je staat. Eens in de paar dagen wordt de put onder het houten zitgedeelte glad gemaakt met een riek. Want we maken met 6 personen best leuke bergjes in de put! Het douchen wordt geregeld door een emmer water op de kachel of rocketstoof op te warmen en vervolgens wordt de jerrycan op temperatuur gebracht met dit water. Deze wordt op het dak van een klein hokje gelegd en als je het kraantje opent, kan je jezelf heerlijk afspoelen. Dit lijkt spartaanser dan het is, want eigenlijk is het een heerlijke douche. Maar eerlijkheid gebied me om ook te melden dat er op een tien minuten afstand rijden een camping is waar we ook regelmatig met een douchemuntje onder de douche stappen. Toch net iets fijner als het koud weer is! Het water komt uit een put buiten. Hier is een pomp in aangebracht zodat het gemakkelijk naar boven komt. Het is grondwater en smaakt beter dan dat wat er in Nederland uit de kraan komt. Het is ook gemakkelijk dat we er een lange tuinslang op aan kunnen sluiten en zo de bakken in de tuin mee kunnen besproeien. We hoeven dus niet te slepen met een boel gieters!

CIMG0709 CIMG0778 CIMG0780

CIMG0686Dan de rest van het terrein van 4,5 hectare. Hierop zijn een aantal schuren, een kleine sauna en veel natuur! Er is ook een groot gat gegraven, het is de bedoeling dat dit in de toekomst onderdeel uit gaat maken van een waterzuiverings systeem. Het wordt dan een vijver wat het water uit het huis kan zuiveren door beplanting en bezinking. Het wordt aangesloten op een beekje wat langs het huis loopt. Omdat het terrein aflopend is, kan er ook nog elektriciteit gewonnen worden door de waterstroom die er gaat ontstaan. Maar voorlopig is het alleen nog een diep gat.

 

CIMG0785

Ongeveer op het midden van het terrein een vuurplaats. Dit plekje is benoemd tot Peter zijn plekje; als het ff te druk wordt, en het weer het toelaat, is ie daar op het bankje te vinden! Er is nog een klein stukje bos op het terrein en verder veel, heel veel, natuur. Mooie vergezichten, open luchten en bos in overvloed. In de avonden horen we de vossen die in het paarseizoen zitten. Mijn hemel wat hebben die een vreemde, angstaanjagende schreeuw als ze opgewonden zijn! En een paar dagen geleden reden we in de schemering bijna een wild zwijn van zijn sokken!

Maakt u nog wel eens iets  mee….nou, nee…. :)

Maar het allerliefste wild is  James, de kater. Die heeft de yurt ontdekt als heerlijke uitvalbasis. Als Bas denkt dat ie muizen gaat vangen, ligt hij prinsheerlijk bij de kachel op ons bed. Maar ook wijzelf hebben het goed in ons “huisje”.

IMG_1252 IMG_1254 IMG_1255 IMG_1256 IMG_1257

Helaas is er vanaf vannacht al regen, regen en nog eens regen aan het vallen. En doordat we de viltdoeken niet helemaal zo hebben zitten als het hoort, is ie helaas een beetje aan het overstromen via de voordeur en een stuk vilt naast de voordeur. Maar met een grote handdoek, en wat geknutsel hebben we het ergste ondervangen en kan het de pret dus niet drukken!

 

 

 

Gepubliceerd in Uncategorized | 5 Reacties

We kunnen weer aan iets anders denken als alleen; ” Yurt”!

De eerste week is voorbij gevlogen. De yurt staat, de kachel brandt, en de spulletjes staan op hun plek! Eindelijk is het tijd voor hetgeen we naar hier zijn vertrokken; meehelpen met de opbouw van het huis en …….de moestuin verder inrichten!!

Ondanks dat Bas tussen de bedrijven door al veel heeft gedaan aan de moestuin, mag er nog behoorlijk wat de grond in. Maar de eerste plantjes zijn al flink aan het groeien. Vooral de spinazie gaat als een speer de laatste dagen;

IMG_0362

Voordeel is dat vanaf nu de meeste planten nu gewoon direct de grond in mogen. Komende week maar eens kijken wat Bas nu allemaal precies al gezaaid heeft, waar wat staat, en wat er allemaal nog verder in kan om toch nog een beetje naar het schema toe te werken wat ik thuis al had uitgewerkt, naar aanleiding van de lessen van de cursus BD tuinieren. Ook al gaan we hier niet helemaal die principes volgen, het vruchtwisselplan, het zaaischema en de hoeveelheid-berekeningen kunnen we prima gebruiken. Daarna kunnen we schema verder uitwerken voor volgend jaar.

Het volgen van een cursus draagt misschien best iets bij aan wat basiskennis, maar de praktijk is toch de beste leerschool. Ik merk met veel dingen dat alle internet- en cursus kennis me niet dat gebracht hebben wat een paar dagen hier zijn me al geleerd hebben! Ik kan dus ook niet wachten om daadwerkelijk aan de slag te gaan, zowel met het stroleem bouwen als met de moestuin. Als alles in de zomer en herfst maanden van het land komt, kunnen we gaan wecken en invriezen zodat er in de wintermaanden ook van het eigen land gegeten kan worden. Eerst maar eens zorgen dat er voldoende voedsel van het land gaat komen:)

Zeker omdat we de afgelopen week eigenlijk alleen met de Yurt opbouw bezig zijn geweest, is het fijn om de komende week hard mee te werken om het huis weer een stuk verder aan de buitenzijde dicht te stuccen. De bovenverdieping heeft nog geen enkele stuc-laag. De rest heeft Bas in de afgelopen tijd zelf al in een eerste laag gezet. Maar ik heb begrepen dat er drie lagen in het totaal op moeten. Dus voorlopig hoeven we ons nog niet te vervelen. Hopelijk werkt het weer mee! Maar ondanks dat het de laatste twee dagen behoorlijk fris is geweest, zijn de voorspellingen goed.

_MG_5189

 

Gepubliceerd in Uncategorized | Laat een reactie achter

Transition

9c8a553149f0a62574bc8c99c1778f76

 

Na drie dagen merk ik ineens wat de invloed van “niets vanuit gewoonte weten” is, op mijn gestel. Niets is zoals ik gewend ben, alles is zoeken en uitvogelen. Niet dat het vervelend is, of erg, maar mijn hemel het is wel vermoeiender dan ik had verwacht. Mijn eerste bericht doet de situatie eer aan! Het gevolg is dat ik in de avond best vol zit van alle indrukken en het inslapen wat langer duurt dan normaal. Overdag de hele dag buiten, heerlijk het zonnetje op het lijf, en af en toe flink in beweging. Naast de vermoeidheid wordt ik ook geconfronteerd met het feit hoe belangrijk het voor mij is om te bepalen hoe dingen gaan. En dat gaat dus ff echt niet :). Dat roept af en toe wat frustratie op, maar geeft ook aanleiding tot veel lol daarover.

En…alle inspanningen leiden wel ergens toe;

_MG_5186

De Yurt is vandaag met alle aanwezigen al puzzelend opgebouwd en het geraamte staat! Morgen mogen we de puzzel met de doeken gaan oplossen. Het is fantastisch hoe iedereen zich al de hele week inspant om dat ding op zijn plek te krijgen! En steeds meer komt in zicht dat ons “huisje” gereed is en we de grote stap naar “op onszelf wonen” gaan maken.

Verder hebben we de hele dag door flinke pauzes in het rooster zitten. Daarbinnen is plaats voor het drinken van vers citroen water, thee en koffie en het eten van vele boterhammen….tenminste dat doen de mannen die hier rondlopen. De broden zijn gewoon niet aan te slepen. In de avond drinken we zo af en toe een lekker wijntje onder het genot van een diepzinnig gesprek en dan rollen we allemaal ons bed in! Tussendoor wordt er veel gelachen en gedolt! Dus al met al……tot nu toe hebben we een super tijd!

_MG_5123

 

Gepubliceerd in Uncategorized | Laat een reactie achter

We zijn er!

Na een lange rit, zijn we gisteren aangekomen. De zondag is gebruikt om bij te komen en uit te rusten. Genietend van een heerlijk zonnetje, bij het huis in aanbouw en op het appeltjes eiland, de camping van de familie van Bas. Vandaag zijn we aan de slag gegaan met het leggen van een vlonder om de Ger straks op te bouwen. Dat betekende met een grote waterpas, een zooitje balken van 6 meter lengte, op een vals platte ondergrond, een vierkant recht leggen. Met boomstammetjes, balkjes en veel lange, op maat gezaagde platte planken en eng grote spijkers is de helft van de toekomstige vloer gelegd.

_MG_5114

_MG_5140

Ondanks de inzet bij de sportschool van de afgelopen weken, is het sjouwen met die op maat gezaagde planken toch best heftig. Het is goed voelbaar dat we de hele dag buiten zijn, en flink fysiek aan de slag zijn.  Zo rond het avondeten ontstaat een rozig gevoel , waar een lekker rood wijntje dan verder aan bijdraagt.

Vandaag ook een stukje stucwerk geprobeerd in het grote huis. En dat lukte zowaar redelijk! Dus dat geeft goede hoop! Het is best nog lastig om een kwak wittige kalk brei op een troffel horizontaal tegen een muur aan te smeren en dat dan vlak te krijgen. Maar na een paar keer knoeien kreeg ik toch de slag te pakken. Nog een beetje meer oefenen, maar volgens mij gaat dat goed komen!

IMG_1246

 

Na al die arbeid, is de dag afgesloten met een super diner! Op de buitenkeuken; twee rocket stove’s met een BBQ ertussen, hebben de mannen de door mij bereide spiesen prima bereid!

_MG_5127

 

Ondanks dat het allemaal een beetje uitzoeken is hoe het werkt, zonder stromend water in een keuken die volgens de begrippen van ” normale ” mensen niet als keuken bestempelt zou worden, is het allemaal gelukt. Alleen de afwas staat nu nog op ons te wachten! Maar ach…….

 

 

Gepubliceerd in Uncategorized | 2 Reacties

De laatste keer

De tijd van “de laatste keer” is aangebroken. De laatste cursusdag van Biologisch Dynamisch moestuinieren, de laatste vrijdagochtend schrijven in de bieb, de laatste bijeenkomst van de intervisiegroep bij het Itip. Over twee weken is de laatste werkdag. Ook volgen er nog bezoekjes aan kinderen, kleinkinderen, ouders en vrienden….want het is toch wel een lange periode waarin we elkaar alleen nog digitaal gaan ontmoeten.

Het wekt een dubbel gevoel op, de lange tijd van voorbereiden en voorpret gaat eindelijk over in een daadwerkelijk vertrek. Dat geeft een blijde en energieke kriebel, maar het is ook afscheid nemen. Zowel van de mensen die ik nog maar kort ken van de cursussen, als van mijn dierbaren. En ook dat voelt dan een beetje als de laatste keer, ook al is dat alleen een laatste keer voordat ik vertrek.  De meeste van hen ga ik nog zien als ik even in Nederland ben, of als zij naar Litouwen komen.

Zo langzamerhand worden er ook steeds meer spullen verzameld: “dit moet mee, en ja dat moet toch ook echt mee!” Boeken, tarotkaarten, sappers en blender, enz enz. Er worden spullen aangeschaft zoals een super kek wasteiltje met een afvoerstop, ongelofelijk handig! En 18 meter ongebleekte katoen, voor aan de binnenzijde van ons toekomstige huisje. Ook zijn er andere voorbereidingen, zoals het oefenen in het opbouwen van een Ger….in de volksmond Yurt genoemd. Met dank aan Kees van Eijk, de oude eigenaar van mijn Ger, hebben we afgelopen zondag een dag mogen oefenen met het afbreken en weer opzetten van zijn nieuw aangeschafte Ger. Wat een ervaring; ondanks de strak blauwe lucht was ik totaal in de wolken!

Het opbouwen van een Ger
Het opbouwen van een Ger

 

Zo vliegen de goed gevulde dagen om, en komt “de laatste dag thuis” voelbaar dichterbij!

 

Gepubliceerd in Uncategorized | Laat een reactie achter