Sturm und Drang!!

ADD kenmerken hoofdHet is alweer even geleden dat ik een berichtje heb gemaakt. In de afgelopen weken zijn er opnieuw een paar behoorlijke stormen geweest. Nee, niet buiten, maar binnen :) . Voor een manager/projectleider blijft het lastig om het plannen en resultaatgericht te werken los te laten. Ik kom er steeds meer achter dat als ik me gefrustreerd of boos voel, dat altijd voortkomt uit het denken. Ik kan gemakkelijk het eindresultaat in gedachten krijgen en vervolgens voelen dat het daar nog lang niet is. En dan steekt er een plaatselijke storm op. Soms is het een korte windhoos en soms duurt de storm een paar uurtjes. Het lijkt soms op een verdwalen in de eigen gedachtes die erg vervelende emoties kunnen oproepen!

Als ik in de moestuin aan de slag ben, geeft dat een lekker gevoel van rust. Ik zit langs de rand en haal alle ongerechtigheden tussen de eerste blaadjes van de aanplant uit. De bergjes onkruid achter me groeien gestaag en ik geniet van het buiten zijn. Maar soms kijk ik tegelijk naar alle bakken, of loop ik langs de bakken die ik in de afgelopen dagen gedaan heb, en dan zie ik hoeveel er alweer terug gegroeid is, en wat er allemaal nog gedaan moet worden. Dan wil ik dat het allemaal gedaan kan worden, direct! En dan besef ik me dat dat niet gaat, het is teveel, te groot. Gedachten als; “ik krijg het toch nooit voor elkaar om dit goed te krijgen”, ” er wordt niet goed planmatig gewerkt, wat is het een chaos” en dat soort ondermijnende stemmetjes nemen de overhand en de moed zakt langzaam weg. Het genieten is dan in geen velden of wegen meer te bekennen. Boosheid en frustratie nemen langzaam, maar gestaag, de overhand.

Pas als het me weer lukt om los te laten en te focussen op wat ik aan het doen ben, komt imageshet genieten in een klap weer met volle vaart terug. En aan het einde van een een ochtend kan ik dan ineens toch heel tevreden zijn over wat er weer aan werk verzet is. Het blijkt dus een grote les te zijn; loslaten en alleen bezig zijn met wat je aan het doen bent! Door dit besef  lukt het me steeds beter om gewoon te “zijn” en te doen.  Op het moment dat ik in mijn oude werkwijze verval, en de storm langzaam komt opzetten kan ik meestal zien wat ik doe en laat ik het geheel, en de wens dat het anders is, weer los. De focus op het nu!  Verder heb ik mijn ritme aangepast aan het super warme weer. Om 6 uur eruit, en rond 8 uur naar buiten op het veld. Pas sinds gisteren is het weer kouder geworden, dus dan ga ik ook wat later uit bed. Dat we afgelopen maandag tot 4 uur in de nacht aan het kletsen zijn geweest en ik dus een beetje deuzig wakker werd de dag daarna, heeft daar heus geen invloed op gehad! :)

innerlijk_pelgrimeren_christine_de_vriesIk ben gestart met het werkboek innerlijk pelgrimeren. Dit boek had ik thuis al aangeschaft omdat er mooie oefeningen inzitten die ik graag wil gaan gebruiken binnen de nog te ontwikkelen retraites. Het is fijn om dan eerst zelf te doorvoelen wat een opdracht precies raakt en doet. Dus schrijf ik sinds vorige week iedere dag een kilometer ( 4 pagina’s ) en doe tussendoor een tekenopdracht of schrijf een stukje binnen een aangegeven thema. Ik merk dat het echt heel leuks om te doen. Had ik natuurijk al gemerkt tijdens de cursus   Ook daar genoot ik enorm van het schrijven. Maar dit boek is nog breder opgezet, het volgt een soort pad wat je stapje voor stapje afloopt. Dus mijn ochtenden starten met een uurtje schrijven, daarna pas naar buiten. In de middag of avond pak ik thema’s of andere opdrachten en zit dan lekker aan mijn kleine tafeltje te tekenen, kleuren of iets anders te prutsen. Tot nu toe ben ik erg onder de indruk van de opdrachten en wat ze teweeg brengen…dus zeker bruikbaar materiaal!

Peter is aan het stormjagen in Amerika. Dat is even anders! Ondanks dat het lekker is om, zo op mezelf, 10411278_10203097800999031_2742740040075235142_nprecies te doen waar ik zin in heb. Het is ook een stukje leger en stiller. Wat zijn we toch aan elkaar gewend. En het duurt nog 4 weken voordat we weer bij elkaar zijn. Meestal is drie weken de max….dan vinden we het allebei meer dan genoeg en zijn dan blij als we weer samen op de bank zitten! Maar hij heeft het ook super, al weer een aantal prachtige foto’s kunnen maken en zoals te verwachten, hij eet weer overal en nergens en geniet zich suf van de hamburgers en steaks zoals je die alleen in de Mid-West kan krijgen! We skypen af en toe en klessen ook wat via de chat. Dus helemaal zonder is het gelukkig niet :) Maar ik denk dat het strakjes wel even flink bijkletsen wordt. Want mijn ontdekkingstocht en onderzoek gaan nu in een ijltempo. En hij staat daar toch een beetje los van nu. Maar gelukkig hebben we strakjes alle tijd om elkaar bij te praten! Eind juni komt hij ook weer naar hier. En begin juli komt ook mijn vader een aantal dagen langs. Daar heb ik nu al zin in! Ik ben zo benieuwd hoe het hem hier gaat bevallen.

fotoHet verbouwproject gaat ook gestaag door! Er zijn alweer behoorlijk wat laagjes klei aangebracht en Dolan heeft alle kozijnen met een speciale soort houtvezel planken afgetimmerd. Hier kan strakjes de laatste deklaag op aangebracht worden en dan is de beneden verdieping toch echt bijna af! ( buiten dan he…….) Volgende week komt er nog meer mankracht, dan wordt de steiger op zijn plek gereden en gaat het afdekken van de boven verdieping starten. Eerst wordt het stro aan de buitenzijde dicht gedrukt met een klei en zand stro mengsel. Daarna komen ook hier drie lagen stuc op. Om vervolgens ook mooi afgewerkt te worden met een dunne, laatste laag, klei of kalk stuc. Ook hier geldt…….telkens blijven kijken naar wat je aan het doen bent en niet gaan kijken wat er allemaal nog moet!

Al met al blijft het een enerverende periode en ben ik vooral veel aan het genieten; van het buiten zijn, van de mensen waar ik mee samenwerk en -leef ,en zelfs van de stormen die komen en gaan en me telkens weer een stapje dichter brengen bij waar ik wil zijn; gewoon in het nu!

images-1

Dit artikel is geplaatst in Uncategorized. Bookmark hier de permalink.

4 Responses to Sturm und Drang!!

  1. M.Gude - Drost ( mam ) zegt:

    Lieve Chris
    dank voor je vervolgverhaal. Wat ben je druk in je hoofd en
    met je handen! Maar de natuur is zo fijn, dat doet je goed.
    Hier wisselen mooie en regendagen elkaar af, goed voor
    de tuin. Henk heeft de oude bollenplanten opgeruimd
    en leuke zomerplantjes gezet, dus we zitten er weer
    mooi bij!
    Chris hou je taai en tot de volgende keer! Een dikke kus van Pap en Mam

  2. carla zegt:

    He Chris,
    Wat fantastisch om al je verhalen te lezen. Ik vind het zo bijzonder wat je allemaal aan het ondernemen bent.
    Wat een proces ben je aangegaan….met binnen en buiten stormen……mooi!
    Er komt echt wel een moment dat ik je daar kom opzoeken ik ben zo nieuwsgierig naar hoe je leven er daar uitziet.
    “Helaas” ben ik nu nog teveel aan het reizen. Net terug uit Tibet, over twee weken naar Birma en waarschijnlijk in september nog een reis naar Mongolie……dan ga ik ook weer in een yurt slapen en het adelaarsfestival in Altai bijwonen.
    Ik begrijp dat je nu in Nederland bent tot 29 juni….ik hoop dat je dit berichtje nog leest en dat we elkaar misschien nog even kunnen zien, bel je me?
    liefs Carla

    • christel zegt:

      Hey, Klaartje. Je opzoeken komt er waarschijnlijk niet meer van, maar ik bel je deze week nog meid! Fijn dat het ao goed gaat met je reizen! We spreken nog. Liefs Christel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>